Proxy Ayarları Nasıl Yapılır?

01Başlamadan önce elinizde olması gerekenler#

Her ayarın temelinde dört bilgi vardır: proxy’nin adresi (IP ya da alan adı), port numarası, protokolü (HTTP, HTTPS ya da SOCKS5) ve gerekiyorsa kullanıcı adı ile parola. Ücretsiz listelerdeki proxy’lerde genellikle kimlik doğrulama yoktur; ücretli hizmetlerde ise kullanıcı adı ve parola neredeyse her zaman vardır. Protokolü yanlış seçmek, ayar doğru olsa bile bağlantının kurulamamasının en sık nedenidir.

02Windows’ta sistem proxy’si#

1. Ayarlar uygulamasını açın ve Ağ ve İnternet bölümünden Proxy’yi seçin.
2. “El ile proxy kurulumu” altında Proxy sunucusunu kullan seçeneğini açın.
3. Adres kutusuna proxy adresini, Bağlantı noktası kutusuna portu yazın ve Kaydet’e basın.
4. İsteğe bağlı olarak “Aşağıdaki girişlerle başlayan adresler için proxy sunucusunu kullanma” alanına yerel adresleri ekleyin.

Bu yöntem HTTP proxy’ler için uygundur ve sistem proxy’sini kullanan uygulamaların hepsini etkiler. Windows’un bu ekranı kullanıcı adı ve parola alanı sunmaz; kimlik doğrulama gerekiyorsa ilgili uygulama sizden bunu ayrıca ister. Doğrudan SOCKS5 gerektiren işler için uygulamanın kendi proxy ayarını ya da ayrı bir istemci yazılımı kullanmak daha sağlıklıdır.

03macOS’ta sistem proxy’si#

Sistem Ayarları içinde Ağ’ı açın, bağlı olduğunuz Wi‑Fi ya da Ethernet bağlantısında Ayrıntılar’ı seçin ve Proxy’ler sekmesine geçin. Burada Web Proxy (HTTP), Güvenli Web Proxy (HTTPS) ve SOCKS Proxy seçeneklerini ayrı ayrı açabilirsiniz. macOS bu ekranda kimlik doğrulama için kullanıcı adı ve parola alanı sunar; “Proxy sunucusu parola gerektirir” kutusunu işaretleyerek bilgileri girebilirsiniz.

04Tarayıcılarda proxy#

Firefox

Firefox kendi proxy ayarını taşır. Ayarlar sayfasında Ağ Ayarları bölümüne girin, “El ile proxy yapılandırması”nı seçin ve HTTP ya da SOCKS sunucu alanlarını doldurun. SOCKS5 için “SOCKS v5” seçeneğini işaretleyin; DNS sorgularının da proxy üzerinden gitmesi için “SOCKS v5 kullanırken proxy DNS’i kullan” kutusunu açın. Kimlik doğrulama gerektiğinde tarayıcı kullanıcı adı ve parolayı bir pencerede sorar.

Chrome ve Edge

Bu tarayıcılar varsayılan olarak işletim sisteminin proxy ayarını kullanır; yani yukarıdaki Windows ya da macOS adımları yeterlidir. Tek bir oturum için komut satırı parametresiyle de başlatabilirsiniz, ancak bu parametre kullanıcı adı ve parola kabul etmez:

chrome --proxy-server="http://proxy.example.com:PORT"
chrome --proxy-server="socks5://proxy.example.com:PORT"

05Komut satırı: curl#

Bir proxy’nin çalışıp çalışmadığını görmenin en hızlı yolu curl’dür. Aşağıdaki komutlar HTTP ve SOCKS5 için aynı hedefi sorgular:

# HTTP proxy, kimlik bilgisiyle
curl -x "http://USERNAME:[email protected]:PORT" https://example.com/ -I

# SOCKS5 proxy, DNS çözümlemesi proxy tarafında
curl --proxy "socks5h://USERNAME:[email protected]:PORT" https://example.com/ -I

# Proxy kimlik bilgilerini ayrı parametreyle verme
curl -x "http://proxy.example.com:PORT" --proxy-user "USERNAME:PASSWORD" https://example.com/ -I

06Ortam değişkenleri ve Git#

Birçok komut satırı aracı ve kütüphane HTTP_PROXY, HTTPS_PROXY ve NO_PROXY değişkenlerine bakar. Bunları oturum boyunca tanımlamak, her araca ayrı ayrı ayar vermekten pratiktir:

export HTTP_PROXY="http://USERNAME:[email protected]:PORT"
export HTTPS_PROXY="http://USERNAME:[email protected]:PORT"
export NO_PROXY="localhost,127.0.0.1"

# Git için kalıcı ayar (kaldırmak için --unset kullanın)
git config --global http.proxy "http://USERNAME:[email protected]:PORT"
git config --global --unset http.proxy

07Python ile proxy#

requests kütüphanesi proxy bilgisini bir sözlük olarak alır. SOCKS5 için ek bileşen gerekir: pip install requests[socks].

import requests

http_proxy = "http://USERNAME:[email protected]:PORT"
socks_proxy = "socks5h://USERNAME:[email protected]:PORT"

for proxy in (http_proxy, socks_proxy):
    proxies = {"http": proxy, "https": proxy}
    r = requests.get("https://example.com/", proxies=proxies, timeout=10)
    print(proxy.split("://")[0], r.status_code)

08Node.js ile proxy#

Node.js’in yerleşik fetch işlevi ortam değişkenlerini kendiliğinden kullanmaz. En sade yol, proxy’yi açıkça bir yönlendirici (dispatcher) ile vermektir. Aşağıdaki örnekte undici paketindeki ProxyAgent kullanılır; paketi npm install undici ile kurmanız gerekir.

import { ProxyAgent, fetch } from "undici";

const dispatcher = new ProxyAgent("http://USERNAME:[email protected]:PORT");

const res = await fetch("https://example.com/", { dispatcher });
console.log(res.status);

Her dilin ve kütüphanenin proxy davranışı biraz farklıdır; ortak nokta, adres, port, protokol ve kimlik bilgisinin aynı dört parçadan oluşmasıdır. Bir ortamda çalışan ayarı başka bir ortama taşırken yalnızca yazım biçimini uyarlamanız yeterli olur.

09Ayarı doğrulama#

Ayarı yaptıktan sonra gerçekten proxy üzerinden çıkıp çıkmadığınızı kontrol edin. Bir adres gösterme sayfasını açtığınızda görünen IP, kendi adresiniz değil proxy’nin çıkış adresi olmalıdır. Hata alırsanız ya da emin olmak isterseniz Proxy Kontrol aracıyla adresi ve portu sınayın; ayrıntılı yöntem için Proxy Nasıl Kontrol Edilir? rehberine bakın.

Ücretsiz bir listeden proxy deniyorsanız, ayarları yapmadan önce Ücretsiz Proxy Kullanmanın Riskleri rehberini okumanızı öneririz. Hesap bilgisi girdiğiniz oturumlarda güvenilmeyen bir proxy kullanmamalısınız.